Yalnız...

yalnız

Artık yaşamıyor sensiz bu ruh nefes alamıyor; vücudumu zorluyor yaralarımla birlikte karanlık ve nefrete bulanıyor… Artık seni düşünmüyorum, artık sana yazmıyorum şarkılarımı ve artık sana dökülmüyor bu gözyaşlarım… Ruhum artık özgür… Peki, madem özgür; neden nefes alamıyorum, neden vücudum çürüyor? Buna neden olan sen misin? Yoksa senin yokluğuna alışamayan ben mi? Sen mi değersizsin yoksa seni değersiz kılan ben mi? Artık istemiyorum seni… Senin içinde olduğun hiçbir şeyi… Hep yalnızdım hiçbir zaman yoktun zaten… Ruhunla, olmayışlarınla seviştim hep avuttum dudaklarımı…

Hiç bir şey yardımcı olmuyor. Hani yalnızlık terk etmezdi? İnsanın tek dostuydu hani kurşun geçirmezdi? Öyle bir deldin ki yalnızlığımı; artık yalnızlığım bile benimle değil. Yeni yüzler, bozduğum düşünceler, suratıma taktığım yeni maskeler; hiç biri yardımcı olmuyor.

Çoktan gitmiştin ya da gitmiş gibiydin, ben sana inanıp güvenip açılırken okyanusun sularına; sen çoktan kumdan kaleni bitirmiş ve kumsaldan ayrılıyordun... Hep böyle olmuştu; ben hep bir şeyler için uğraşırken, sen hiçbir zaman onun içinde değildin. Her zaman umursamaz bir şekilde gitmiştin. İşte bu yüzden hep yalnızdım. Önceleri katlandım, önceleri direndim buna. Sonra baktım ki gerçekten yalnızım, ihtiyacın olunca dayanacağın bir destek, ihtiyacın olmayınca ortada bırakıp çekip gidebileceğin bir varlık!

Her şeye elveda, her şeye hem de… Artık kimsem yok, yalnızım ve son gaz yoldayım. Arkamda kalanları da fırtınamla birlikte yok ediyorum, kimseyi istemiyorum… Madem yalnız geldim ve madem yalnız kaldım; öyleyse bırakın beni yalnız öleyim…

Ölürken bari rahat bırakın, sizden tek isteğim bu…

 

Bu yazarın ‘Aynı İnsanlar Farklı isimler-Bilinmeyenlerle Gelen Uyku’ başlıklı yazısı da ilginizi çekebilir.

Okur Yorumları

nilanya - 09 Mayıs 2008 19:16

"Yalnız

Yalnızlığın kadarsın

Yalnızlığın mis kokmalı

Yalnızlık dediğin büyük bir zindan

Dünyanın en kalabalık zindanı

Dinden imandan çıkarır

Ama öyle bir adam eder ki insanı"

Bedri Rahmi Eyüpoğlu

 

"sabahları açıklarda bulurlardı leşimi

öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri

çöpçülerin elleriyle okşardın beni

yalnızlığım benim süpürge saçlım

ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi"

CAN YÜCEL 


nilgün
elifsude - 09 Mayıs 2008 19:22
YALNIZ KALMAK İSTİYORUM ...seni düşünmek istemiyorum artık,hatırlamak istemiyorum ,seni bana hatırlatan herşeyi unutmak istiyorum ,her şeyi ama herşeyi ,artık yolculuklarımda başımı dayarken arabanın puslu camına gözlerimi kapadığımda da seni hayal etmiyorum,yalnız seni değil seni bana hatırlatan herşeyi unutmak istiyorum  ...senin bulunduğun şehre bile girmeye korkuyorum .senle karşılaşmaktan,göze göze gelmekten,gözlerinin yüreğime bir hançer gibi saplanmasından korkuyorum ...artık acı çekmek istemiyorum , kendini yalnız hissettiğinde  sadece yalnızlığını gidermek için aradığın kişi de olmak istemiyorum ... dedim ya  artık YALNIZ KALMAK İSTİYORUM ...sevmek istemiyorum ne seni ne de başka kimseyi, unutmak istiyorum seni , gömülmeyi istiyorum yalnızlığıma ,düşünmüyorum artık bir daha seveceğimi ,  kapattım birekere aşka YÜREĞİMİ..çok ama çok güzel bir yazıydı gerçekten yüreğinize sağlık kaleminiz dert görmesin.SEVGİYLE KALIN...
lyra7 - 09 Mayıs 2008 22:38
Yazındaki akıcı anlatım seçtiğin resimle bütünlenmiş. gerçekten güzel bir yazı, en kötüsü sevgideki yalnızlık. yüreğine sağlık.
ANeMol - 10 Mayıs 2008 09:16
 ..............

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini
tutmak isterse...

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, kim
uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık
etmiş olmasalardı eğer! !

Can Yücel

ANeMol - 10 Mayıs 2008 10:19

Çoğu  insan   ne  hissettiğini  bilmeden  yaşar  duygularınızı  çok güzel  ifade  etmişsiniz  gönlünüze  sağlık  sevgiyle kalın..

 


mavideniz - 16 Mayıs 2008 17:44
Buluşmak Üzere Diyelim yağmura tutuldun bir gün
Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek
Öbür yanda güneş kendi keyfinde
Ne de olsa yaz yağmuru
Pırıl pırıl düşüyor damlalar
Eteklerin uça uça bir koşudur kopardın
Dar attın kendini karşı evin sundurmasına
İşte o evin kapısında bulacaksın beni
Diyelim için çekti bir sabah vakti
Erkenceden denize gireyim dedin
Kulaç attıkça sen
Patiska çarşaflar gibi yırtılıyor su ortadan
Ege denizi bu efendi deniz
Seslenmiyor
Derken bi de dibe dalayım diyorsun
İçine doğdu belki de
İşte çil çil koşuşan balıklar
Lapinalar gümüşler var ya
Eylim eylim salınan yosunlar
Onların arasında bulacaksın beni
Diyelim sapına kadar şair bir herif çıkmış ortaya
Çakmak çakmak gözleri
Meydan ya Taksim ya Beyazıt meydanı
Herkes orda sen de ordasın
Herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından
Yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim
Özgürlüğe mutluluğa doğru
Her işin başında sevgi diyor
Gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili
Bi de başını çeviriyorsun ki
Yanında ben varım


Can Yücel

Baktımki arkadaşlar şiirleyanıt yazmış ben de onlara katıldım. Kim böylesine yoğun duyguları yaşamadıki? Güzel dile gelmiş yalnız kalmayı istemek. Güzel günler diliyoruım sevgilerrr

 


psikolog - 23 Mayıs 2008 18:51
mavideniz yorumuna cevaben;

Sen uykusuzluk nedir bilir misin?

Gözlerini tavana dikip

Düşündüğün odlumu bütün gece?

Ve bütün bir gün?

Belki arar ümidiyle bekledin mi hiç?

 

Seni aramayınca

Gecenin bir yarısı sokakta

Yalnız başına ağladın mı?

Sonra çekilip en koyusuna yalnızlıkların

Ona ait ne varsa

Bir bir hatırladın mı?

 

Sen günden güne erimeyi bilir misin?

Issız parklarda, tenha sokaklarda

Ve bütün bir şehir uyurken

Deli divane gibi yollara düşüp

Eskimiş bir gömlek gibi

Atılmışlığını hissettiğin oldu mu?

 

Sevmekten;

Günler, geceler boyu yürümekten

Elin, ayağın, kalbin yoruldu mu?

 

Sen yalnızlığın acısını bilir misin?

Unutulmak bir hançer gibi

Saplandı mı sırtına?

İçinde kıskançlığın zehirli çiçekleri atçımı hiç?

Bütün gururunu çiğneyip

Sevdiğinin geçtiği yolları eğilip öptün mü?

Sen her gün bin defa öldün mü?

 

Sende düşünüyor musun beni?

Sende alıyor musun o resimleri eline?

Dalıyor musun sende benim gibi hayallere?

Görebilmek için dolaşır mısın sokaklarda?

Sende sorar mısın her gördüğün kişiye beni?

 

Yaklaşınca kahrolası akşam vakti

Bir buruk acı kaplıyor mu yüzünü?

Bir umutla rüyalarımda görürüm diye

Uzanıyor musun yatağa?

Uyanıyor musun saatin sesiyle?

Hakaret yağdırıyor musun?

Ve sende ağlıyor musun?

SENİ SEVİYORUM DİYE…

Böyleyim diye ayıplama beni

Bir gün kendimi sonsuzluğun koynuna bırakırsam

Yaralı ve yenik bir asker gibi darılma

Unutma ki; ’’insan sevebildiği kadar insandır.’’

 

herkesesin eline ve yüreğine sağlık bende döktüm bu yazıyla içimi azda olsa...

 


nilanya - 29 Mayıs 2008 22:57
psikolog yorumuna cevaben;
Yorumların altına bir şair saklanmış.Sobe.Ama olmaz ki böyle, bence kendi adınıza göndermelisiniz şiirlerinizi,yazılarınızı.Alanyadan sevgiler size.Psikologsunuz madem ne dediğim zaten açık seçik ortada.Hadi www.turkmag.com yeni bir şair mi buldu ne?
nilgün
ilsev - 30 Mayıs 2008 15:02
Yalnızlığı hiç bu kadar acı yaşamadım. Belki bu duyguları anlayamıyoru. Hayatım boyunca yalnız kalmam gerekiyorsa bunun seçimini kendim yaptım ve yalnızlığımdan mutlu oldum. Hani bir şarkı var ya "Yalnızlığım yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin" ben bu beraberliği sevdim. Ama yaşadığın durumu çok güzel anlatmışsın. Acını hissettirmişsin eline sağlık. Sevgiler
elifsude - 30 Mayıs 2008 16:55

psikolog yorumuna cevaben;

sevgili PSİKOLOG ne işle meşgul olduğunuzu bilmiyorum ama :) inanın sevgili NİLANYA nın da dediği gibi  yorumların altına bir şair gizlendiğini yeni farkettim çabuk sobelendiniz yani ...çok güzel bir şiirdi dvamını da bekliyoruz ...bu arada şiiri yazdığınız kişi çok şanslı olmalı :) umarım böyle güzel şiir yazdığınızı bilse devamını o da özlemle ve heyecanla beklerdi ...SEVGİYLE KALIN  yüreğinize sağlık


psikolog - 31 Mayıs 2008 01:27
yanlış anlaşılma olmasın yazdığım şiir bana ait değil lise yıllarından aklımda kalmış olan ve sizlerle paylaşmak istediğim bir şiirdir.kendi yazdığım şiirleride yazmak isterim ve yazacağımda inş.

Yorum bırakmak için giriş yapınız.

Üye olup tüm avantajlardan yararlanmak için tıklayınız!