Biz küçükken bilmezdik aldatma nedir? Neden ve nasıl yapılır? Hammaddesi nedir? “Ağlamazsan şeker veririz” dediler aldattılar. “Ağlarsan polise veririm götürür seni dediler” aldattılar. “Derslerine çalışırsan sana bisiklet alacağız” dediler, aldattılar… İşte böyle giderken aldatılan çocuk kalbimiz zamanla öğrendi ki aldatılmak beraberinde aldatmayı da getiriyor ve bir miras gibi kalıyor ilk insandan bu yana… Ve tabi ki bu mirası kimse yemiyor, yok bu mirasın mirasyedileri! Hatta her nesil bu mirasın üzerine kendinden bir şeyler koyuyor ve her geçen gün, her geçen yıl, her geçen nesil daha da büyüyor bir çığ gibi bu miras...

Aldatmak derken bu zamanda anlaşılan anlamıyla kullanmıyorum bu kelimeyi. Bir erkeğin bir kadını aldatması ya da tersi şeklinde değil bu… Baba oğlunu, ağabey kardeşini, arkadaş arkadaşını, patron işçisini, usta çırağını… Yani tüm insanların bir şekilde birbirini aldatmasını kastediyorum. Aldatılmaya çocukluğumuzda başlıyoruz ki ileride aldatacağımız insanlara karşı mahcup olmayalım, onları aldatamazsak elalem bize ne der sonra? Enayi, iş bilmez, şapşal, bir işi beceremiyor demez mi sana? Tabi ki derler! Aldanmaya çocukluktan başlıyoruz ki temelimiz sağlam olsun. Çekirdekten yetişelim ki ileride bu aldatan hayat koşullarında aldanmayalım; aldatalım ama aldanmayalım öyle değil mi? Hatta dünyanın en çok aldatan insanlarından biri olalım, belki siyasete atılırız ileride belli mi olur?

Mantıklı düşünürsek aldanmaya alışan metabolizma aldatmaya da daha çabuk adapte olur ve bir gün gelir aldatma konusunda da gayet iyi şeyler yapabilir. Ve bu aldatan, aldattıran, aldandığını anlamadan aldattığını hissettiren dünyada, ne kadar çok aldatırsak o kadar çok mutlu oluruz. Mutlu oluruz biz birilerini aldattığımızda… Çünkü aldatmak zekâ işidir, aldatmak kolay değildir…

Yalan söylerken yüzünün kızarmaması o kadar da kolay yerleşen bir ifade değildir insan çehresine. Eğer bir gün gelir de yalan söylediğinizde kalp atışlarınız hızlanmazsa, yüzünüz kızarmazsa, yalan söylerken soğuk terler dökmezseniz ve gayet rahatsanız yalan söylerken, akıcı konuşuyorsanız ileride büyük bir siyaset adamı olup tüm ülkenizi ve tüm yurttaşlarınızı kendi çıkarlarınız uğruna aldatabilir ve çevrenizden de gayet olumlu tepkiler alabilirsiniz!

Aldandığınızı bilmeseniz de aldatmış olursunuz aslında bilmezsiniz ki aldattığınız eninde sonunda kendinizsinizdir yani Hz. ÖMER’İN dediği gibi;

İNANDIKLARI GİBİ YAŞAMAYANLAR, YAŞADIKLARI GİBİ İNANIRLAR!

İşte bir gün gelir de böyle olursunuz ve anlarsınız ki aslında inandığınız şey aslında yaşadığınız şey değildir! Gerçi bu saatten sonra yapacak pek fazla bir şey yok; gereken şey sanırım tövbe etmek. Tabi bu tövbeden sonra aldatmaya da bir dur demeniz gerek, bırakalım da bu miras yansın bitsin kül olsun!

Bırakalım da bundan sonraki nesiller inandıkları gibi yaşasınlar, birbirlerini aldatmasınlar, aldatmak denen terim kaldırılsın hatta kullanmak bile yasaklansın, sözlüklerden de çıkarılsın böyle bir şey hiç bir zaman olmamış, yaşanmamış sayılsın. Hatta aldatmak kelimesi kitaplardan, gazetelerden, dergilerden çıkarılsın, hiç bir yazılı metinde olmasın böyle bir kelime.

Böyle gitmez, gitmemeli, iyice bir düşünün isterim.

Peki, ya siz kaç kez aldattınız, kaç kez aldatıldınız?