Geçtiğimiz hafta sonu şahsım adına o kadar güzeldi ki… Küçük aksilikler ile başlamış da olsa, gittiğim Ebrû Sanatı derneğine geç kalışım, dersi kaçırmış olmam vs… akabinde hiç de hesapta olmayan güzel bir gün geçirmek de nasipmiş.

Son dakikada kararlaştırılan (neden plansız programsız görüşmeler, buluşmalar daha manidar oluyor?) arkadaş grubu ile buluştuktan sonra Beşiktaş iskelesinden boğaza eşlik ettik birkaç demli çay eşliğinde. Kâh kendi aramızda, kâh boğaza dolu dolu bakan manalı gözlerle (kelimeler kifayetsiz kimi zaman değil mi?) boğaz ve ona hâkim mavi ile de dertleştik biraz.

Baktık uzaktan Ortaköy bize sesleniyor.

Haydi dedik, vuralım kendimizi yola,

Bakına bakına sağa sola

Küstürmeden Ortaköy’ü

Aman varalım zamanında…

Böylesine şairane bir günü yaşarken, kendimizi ne zaman Ortaköy’de bulduk hatırlamıyorum. Elişi, göz nuru birçok emeğin sergilendiği tezgâhlara baka baka ilerlerken bir imza kampanyası dikkatimi çekti. (Bu tarz uğraşılar hep dikkatimi çeker, huyum kurusun!)

İşte şu an, bu satırları okumanıza sebep olan bu emek ve uğraşının eseridir. Kaldı ki, bu günün amacının da bu imza kampanyası ile karşılaşma olduğuna inanıyorum ben kalben…

Efendim, düzenlenen imza kampanyası 13 Temmuz 2002 yılında yanmış olan ve hala restore edilmemiş olan Gazi Osman Paşa İlköğretim Okulu ile ilgiliydi.

Evet, ne yazık ki yanlış duymadınız! 6 yıl önce yanmış bir okul hala o viran hali ile öylece yalnız, bir başına bırakılmış durumda. Hem bir tarihi eser, hem de bir okul olan Gazi Osman Paşa İlköğretim Okulu hakkında sizleri biraz daha bilgilendirmem gerekli diye düşünüyorum.

Efendim bina aslen bir yalı olarak inşa edilmiş. II. Abdülhamit’in kızlarından biri olan Naime Sultan için 1876 yılında yaptırılmış. 1900’lü yılların ilk çeyreğinden itibaren de okul olarak kullanılmaya başlanmış.

Eski resimlerinden de göreceğiniz üzere 100 yılı aşkın yaşı ile bir sanat eseri ve aynı zamanda bir okul imiş. Ta ki 2002 yılında faili meçhul bir yangın buna son verene kadar. Gazetelerdeki haberlere göre, yangından sonra yapılan tetkiklerde yangının kundaklama sonucu başladığı kesinleşmiş. Yangın öncesinde de bazı gece kulüpleri tarafından bahçesi otopark olarak kullanılmaktaymış. Zaten bir süre sonra da okul müdürü ve gece kulübü arasında husumet yaşanmış otopark olarak kullanılan bahçe sebebi ile. Akabinde de Gazi Osman Paşa İlköğretim Okulu cayır cayır yanmış. O tarihten beri de o garip, yanık hali ile öylece durmakta...

Yine bazı gazetelere göre de, GOP (Gazi Osman Paşa İlköğretim Okulu) ve 63 yıllık geçmişinin ardından boşaltılan YİK’in (Yüzme İhtisas Kulübü) 23 yıl önceki imar planlarında bile otel olarak göründükleri ortaya çıkmış.

Ortada bu kadar çok mide bulandırıcı şaibe varken, okulun da 2002 yılından beri tamir edilmeden o halde bırakılmış olması başka ne getirebilir ki insanın aklına?

Ama her şey o kadar kolay değil işte. Yurdumda herkes koyun değil. Koyun olmak istemeyen de bir o kadar insan var. İşte o gün o imzayı atmama sebep olan o tezgâh başındaki insanlar, (isimlerini bilmediğim için af diliyorum. Çünkü en azından emekleri için bu satırlar arasında kendilerini onure etmek isterdim!) gerekse bu yazıyı yazmamda bana yardımcı olacak bilgilere ulaşmamı sağlayan Tanjan Özbilgi’ye, bu oluşumda emeği geçen herkese çok teşekkürler. Tarihi değeri olan bir okulun, rant uğruna heba edilmesine karşı çıkan herkese çok teşekkürler…

Konuyla ilgili daha çok bilgiye http://gopekibi.googlepages.com/ adresinden ulaşabilirsiniz. Ayrıca gopekip@yahoogroups.com adresinden e-posta gruplarına üye olabilir, gelişmelerden haberdar olabilirsiniz. www.facebook.com/group.php?gid=6568508335 adresinden Facebook gruplarına üye olabilirsiniz. Eğer daha aktif rol almak isterseniz gönüllü imza toplayabilir, imza tezgâhlarında görev alarak daha çok imza toplama noktasına ulaşılmasına katkıda bulunabilirsiniz.